Xuraman Muradova - VEFA OLSA, O YUSUF HİÇ SATILMAZDI

Gönül mülkünde bir hasret, yanıp durdu tükenmez hiç,
Eğer dostluk sadakatla bezenseydi, satılmazdı.

Vefa rüzgârı esmezse, bahar olmaz hazan kalır,
Akrabalıktan hayır gelse, o Yusuf hiç satılmazdı.

Ne mazlumlar ezildi de, ne haklar kaldı meydanda,
Hak yerini bulsaydı, nice Yusuf satılmazdı.

Kardeş eliyle kazılan o kuyu derin ve kâfirdi,
Kardeşler merhamet bilse, o Yusuf hiç satılmazdı.

Çarşı pazar kuruldu da, kul kulu aldı ucuza,
İnsanlık şeref bulsaydı, can pazarı açılmazdı.

Kıymeti bilinmez cevher, ayaklar altı olurmuş,
Kıymet bilen göz olsaydı, o Yusuf hiç satılmazdı.

Bilinmez kimdir dost-i hak, bilinmez kimdir düşman,
Bu dünya bir yalan devran, eğer aşk olsa satılmazdı.

Yusuf Mısır’a sultan oldu, sabırla murada erdi,
Xuraman der: vefa olsa, o Yusuf hiç satılmazdı.