Xuraman Muradova - Xəyanət

Xəyanət anlatılmaz, sadəcə susarsan sən,
Gül açan bağlarında xəzan tək solarsan sən.
Nə bir sual verərsən, nə cavab alarsan sən,
Xəyanət anlatılmaz, sadəcə susarsan…

Bir gecə darmadağın olar bütün xəyallar,
Cansız bədən tək qalar, ruh bədəndən qan ağlar.
İçində fəryad qopar, dilin qıfıllanar, lal…
Xəyanət anlatılmaz, sadəcə susarsan…

Ən doğma bildiyindir qəlbinə xəncər vuran,
Gözünün içinə baxıb, yalanı gerçək quran.
Dünya başına uçar, dayanar sanki zaman,
Xəyanət anlatılmaz, sadəcə susarsan…

Düşünərsən sağalar, qəlbdə qalar bir qəbir,
Bu necə bir dərddir ki, tapılmır buna səbr?!
Mən yaxşılıq eylədim, bəs bu xəyanət nədir?
Xəyanət anlatılmaz, sadəcə susarsan…

Qırılan etibarın səsi çıxmaz dilindən,
Bir ah çəkib keçərsən ömrünün sahilindən.
Baxarsan uzaqlara qəlbinin dərinindən,
Xəyanət anlatılmaz, sadəcə susarsan…

Nə hayqırmaq kar edər, nə də dərdi söyləmək,
Bəzən ən ağır yükdür heç nə hiss etdirməmək.
Bir ömür öyrənərsən səssizcə dözə bilmək,
Xəyanət anlatılmaz, sadəcə susarsan…

Xuraman söylər, zaman hər yaranı sağaldar,
Bəlkə ümid göyərər, yeni bir sevgi doğar.
Elə yaralar var ki, ömürlük izi qalar,
Xəyanət anlatılmaz, sadəcə susarsa