Xuraman Muradova - Gizli Bir Veda

Sevgimin gözlerine
Bir ümit ektim, yeşermedi…
Ak saçlarını karaya boyadım,
Yine de sevinmedi…

Gölge gibi izledim ömrümün
Karanlık yollarını…
Ömür de dalga gibiymiş,
Sahile çarpıp yok oldu…

Başımı yasladım hayallerimin gözyaşına…
Yüreğimden bir sevgi düştü,
Sessizce toprağa karıştı…

Sevdamı toprağa gömdüm, ağlamadım,
Sensiz de ayakta durdum, yıkılmadım.
Kaybeden sen oldun, anlayacaksın bir gün,
Ben sevgimi verdim, sen anlamadın.

Ben sustum, gururum konuştu sonra,
Adını sildim yüreğimin duvarından.
Sevmek güzeldi ama eğilmek değil,
Ben aşkı yaşadım, sen sadece baktın ardından.

Bir gün döner, adımı sessizce anarsın,
Geçmişin izleriyle geceler ağlarsın.
Ben çoktan yol almış, kaderime yürümüşüm,
Dönsen de bulamazsın, en çok sen yanarsın.