Xuraman Muradova - O GÜN BEN OLMAYACAĞIM

Bir gün arzulayacaksın beni,
Çatlamış toprakların
Yağmuru özlediği gibi.

Bir gün arzulayacaksın beni,
Çaresiz bir hastanın
Gözlerini pencereye dikip,
Güneşin doğuşunu
Gözlediği gibi.

Bir gün arzulayacaksın beni,
Bir ömür sustuğun sevda gibi,
Yitirdiğin en büyük dua gibi.
Ama çok geç olacak o gün,
Çünkü döndüğünde anlayacaksın;
Ben olmayacağım…

Bir gün arzulayacaksın beni,
Bir mahkûmun demir parmaklıklardan
Özgürlüğü hayal eden
Bakışları gibi.

Bir gün arzulayacaksın beni,
Yıllar yılı özlemlerle
Tutuşan dudakların,
Buz desenli nakışları gibi.

Bir gün arzulayacaksın beni,
Gecelerin en sessiz anında,
Adımı saklayıp gözyaşında.
Ama yetişemeyeceksin bana,
Çünkü o gün kapılar kapanacak;
Ben olmayacağım…

Ama o gün ben olmayacağım…
Yağmur da yağmayacak…
Kara bulutlar kaplayacak göğü,
Güneş de doğmayacak…

Bir gün arzulayacaksın beni,
Çölün suya hasreti gibi.
Bir gün arzulayacaksın beni,
Kaybolan bir ömrün sesi gibi.

Ama o gün çok geç olacak…
Ne yağmur yağacak,
Ne güneş doğacak…

Ben olmayacağım…
Ben olmayacağım…
Ben… olmayacağım…