Xuraman Muradova - BƏLKƏLƏRİN SÜKUTU…
Gecə yarısıdır, şəhər lal axır,
Kölgən pəncərəmdə dayanıb baxır.
Xatirə masama bir sükut axır,
Şeirlər ruhumda tək qalıb, bəlkə.
Yorğun addımlarım illərin yükü,
Hər köçən fəsildə itirdik ilki.
O uca sevgidən ucalan mülkü,
Zaman öz əliylə yox edib, bəlkə.
Uzaqdan qəribə bir nəğmə dinər,
Səsi ürəyimə sızıltı sərər.
Sinəmdə odlanan bu gizli qəhər,
Sənin yoxluğundan rəng alıb,bəlkə.
Sındı sığınacaq, o liman itdi,
Bərk rüzgarlar əsdi, sükut da getdi.
O məğrur günlər də yuxutək bitdi,
Ömrün baharına qar yağıb, bəlkə.
Güzgüdə gördüyüm o solğun baxış,
Taleyin yazdığı qəribə naxış.
Bir gediş başladı, bir leysan yağış…
Sükutla hər şeyi bitirdim, bəlkə.
Hələ təsdiqlənmiş rəy yoxdur.