Yok Gibisin Sen

Benim özge dünyam, öz varlığım var,
Bu varlık içinde, yok gibisin sen.
Ben senin dünyandan çoktan çıkmışım,
Neden çıkmıyorsun, aklımdan, neden?
Neden bahsedeyim bu var içinde,
Gizlenip, görünen gölge gibisin.
Uçup hayallerin kanatlarıyla,
Göçen ümitlerde “belki” gibisin.
Günah yıkanmaz ki yağan yağmurda!
Bu hazan, bu yağmur, niye bitmiyor?
Sabrı daralıyor her geçen günün,
Çok yakınsın ama elim yetmiyor...
Hatıra seline döndü gümanım,
Benim bedenimde senin ruhun var.
Bir an çıkmıyorsun hayallerimden,
Yol oldu kalbime senli yokuşlar.
Bir yitiğim sisli fikir göçünde,
Ne aklımda yaşa ne rüyama gel.
Arada, özlersen, uç hayal gibi
Kanatlan ömrüme gel, dünyama gel...