Huraman Hanım

Allah’ın sevimli bendesi oldun,
Ey kalbi, yüzü nur Huraman Hanım.
Hayır emelinle kalplerde kaldın,
Ey kalbi, özü nur Huraman Hanım.
İmanın, ihlasın kavi, mükemmel,
Fakir gönlü almak, en güzel emel.
Sensin yetim başı sıvazlayan el,
Ey kalbi, özü nur Huraman Hanım.
Seni bize vermiş, o yüce Allah,
Sıradan bir insan değilsin, vallah.
Gelen hastaların bulurlar felah,
Ey kalbi, özü nur Huraman Hanım.
Herkese yanarsın, “Ben varım!” dersin,
İnsanlara şifa bulup gidersin.
O melek simanla, mutlu edersin,
Ey kalbi, özü nur Huraman Hanım.
Uzman bir ekibin rehberisin sen,
Sanki gökten inmiş bir perisin sen.
Bu halkın, milletin cevherisin sen,
Ey kalbi, özü nur Huraman Hanım.

Güzel diyarımın mağrur kızısın,
Sen yurdun ateşi, yanan közüsün.
Dilimde titreyen “vatan” sözüsün,
Ey kalbi, özü nur Huraman Hanım.
Şövket’im, vurgundur ela gözüne,
Bu millet hayrandır, güzel sözüne.
Allah nur elemiş melek yüzüne,
Ey kalbi, özü nur Huraman Hanım.

Şövket Beylerli