Sen Ey Güzel İnsan, Sen Ey Mert Kadın

Ey Laçın elinin mert, koçak kızı,
Sen ey güzel insan, sen ey mert kadın.
Her gün ışık saçan Çoban Yıldızı
Sen ey güzel insan, sen ey mert kadın.
Sesin düşmüş obalara, ellere,
Nağme gibi yakışırsın dillere.
Güzelliğin meydan okur yıllara,
Sen ey güzel insan, sen ey mert kadın.
Karanlıkta ay cemalin nur saçar,
Karanlık geceler, gündüze geçer,
Merhametin kalpten kalbe yol açar,
Sen ey güzel insan, sen ey mert kadın.
Zirvesin, nekesin bağrı hep kandır,
Aklın kılıç senin, fikrin meydandır.
Senin iyiliğin, bitmez destandır,
Sen ey güzel insan, sen ey mert kadın.

On dört günlük aydır senin cemalin,
Fakire sebildir, devletin, malın.
Kazandığın bu pak isim helalin,
Sen ey güzel insan, sen ey mert kadın.
Tanrı senin yüreğine girmiş bak,
Hayır işin, hoş emelin görmüş bak,
İki evlat mükâfatı vermiş bak,
Sen ey güzel insan, sen ey mert kadın.

Melahat Behbudkızı