Çok Yaşa Huraman Hanım

Bir muteber hanım hatun ana var,
Yüreğinde vatan aşkı tutuşur.
Gökyüzünde meleklere eştir o,
Gece gündüz Tanrı ile konuşur...
Nigar’ın ruhunda, mağrur kadındır,
Göllerde sunadır, Huraman Hanım.
Derdine ortaktır yakının, yadın,
Herkese anadır, Huraman Hanım.
Kırk dört gün boyunca kurbanlar kesti,
Güneşin şulesi, Huraman Hanım.
Binlerce yürekte, bin gönüldedir,
Gayretin kalesi, Huraman Hanım.
Cepheden yaralı dönen erlere,
Şefkatli kalbiyle o verdi şifa.
Nice er yiğitler, nice gaziler,
Milan Hospital’de buldular deva.
Yurduna hizmete emsali yoktur,
“Huraman” adıdır, kadın gayreti.
Ne varsa elinde, seferber etti,
Cihana ses saldı şanı, şöhreti,

Ölüme yürüdü korkmaz yiğitler,
Kurtuldu vatanın toprağı, taşı.
Alınca müjdeyi Huraman Hanım,
Döktü gözlerinden sevinç gözyaşı.
Her gönülde bir taht kurdu emelin,
Seninle övündü bütün memleket.
Bin yaşa, çok yaşa Huraman Hanım.
O güzel simanda var bir keramet.

Aydın Revan