Turan Elleri

Gözün aydın olsun, ey ulu yurdum,
Yayıldı dünyaya Türk’ün gür sesi!
Nuruna gark oldu gönüllerimiz,
Cihana od saldı Turan nefesi…
Yiğit oğullarım, çıkıp tufandan,
Kaldırdı göklere “kurt başlı” tuğu!
Zafer tarihini yazan ellerim,
Gösterdi âleme “Demir Yumruğu!”
Yenilmez Türk ruhu, Türk’ün gayreti,
Tarihin bağrından kopup geldik biz!
Bu toprak uğruna, vatan uğruna,
Kan akıtıp can vererek öldük biz!
Yükselterek yurdun hür bayrağını,
Duyduk azatlığın şirin tadını.
Çıktık savaşlardan alnımız açık,
Yaydık bu dünyaya Türk’ün adını.
Birlikte yürürler Kızılelma’ya,
Kardeş Türkiye’yle, can Azerbaycan.
Kazak, Türkmen, Özbek, Kırgız da gelir,
Kurulacak mutlak, o büyük Turan!

Sönmeyen çırayım, yanan ocağım,
Aslım Oğuz Türk’ü, hedefim Turan.
Güneş gibi doğup yurdum üstüne,
Saçarım nurumu, rehberim Kur’an.
Asırlarca ayrı düşsek de bizler.
Tarihimiz aynı, dilimiz birdir.
Bir ağacın kollarıyız biz Türkler,
Goncamız da birdir, gülümüz birdir.
Gelin, semasında kanat gerelim,
Sarsın kollarımız Turan elini.
Birleşelim aynı bayrak altında,
Bayrağımız olsun, TURAN gelini!