Özlemek

Özlemenin rengi olmaz sevdiğim.
Özlemek çiğ düşmüş güle benziyor.
Kalbi yakan ateş, göze görünmez,
Sönmüş ocaklarda küle benziyor.
İçinde kapanmaz bir yara durur,
Sığınır içinde dert sırdaş olur,
Kalbindeki derin izler savrulur,
Tufana, borana, yele benziyor.
Çok sığ görünse de yara derindir,
Sızısı kalpteki mesken yerindir,
Üşütür her zaman, yeri serindir,
Özlemek yaylada göle benziyor.
Yaralar insanı tam can evinden,
Eritir, mahveder, düşer saça den,
Susarsın, yüreğin dolar kederden.
Özlemek lal olmuş dile benziyor.
Oyulur yüreğin hasretin elinden,
Ayaz keser, sözler düşer dilinden,
Bazen bunalırsın o sam yelinden
Özlemek, sahraya, çöle benziyor.