Xuraman Muradova

Özbekistan

Poeziya 07 May 2026 320
Özbekistan

Özbekistan

Sensin ana vatanım!

Senin ulu mabetlerin,
Tarihimin nişanesi!
Sarayların duvarında,
Yankılanır Kur’an sesi.

Semerkantım, ey Taşkent’im,
Gönül yurdumda başkentim!

Emir Teymur, fetihleri,
Tarihinde bir yaraşık.
Parlar yıldızların gibi
Her yanında gür bir ışık.

Senin Harezm’in, Buhara’n,
Biz Türklere ana vatan!

Erenlerin diyarıdır,
Evliyalar bucağıdır,
Kadim medreselerin,
Hakikatin ocağıdır…

Ey Hokand’ım, Andican’ım,
Vatana kurban bu canım!

Kanla yıkadık toprağı,
Birlikte ağlayıp güldük.
Bir ananın evladıyız,
Aynı candan cana geldik.

Fergana’ya Nemengan’a,
Selam olsun öz vatana!

Azerbaycan’ım da yazdı,
Şanlı zafer nağmesini.
Birge yayalım dünyaya,
Turan elin Hak sesini.

Karakalpak, Kaşkaderya’m
Benim yurdum, benim dünyam!
Benim eşsiz memleketim,
Bağrında kurulsun Turan.
Minarelerden yükselsin,
Gökyüzüne kutlu ezan!
Hive’den, Surhanderya’dan,
Asla ayrılamaz bu can!
Senin şanlı bayrağına
Zeval uğramasın aman!
Dualarla selamlasın,
Seni, bu kızın Huraman!
Selam sana aziz vatan!
Özbekistan! Özbekistan!

Oxucu rəyləri

Rəy yaz

Hələ təsdiqlənmiş rəy yoxdur.

“Güvən bir şüşə kimidir; sənin bir anlıq laqeydliyin, başqasının bir ömürlük inamını qıra bilər.”
- Xuraman Muradova