Nişanesiz Giden Kız

Bacım Südabe’ye

Yine fikrim dolaşıyor,
Yine aklım karışıyor,
Yine çekip gidiyorum,
Çocukluğun yıllarıma…
Düşünceler dağılıyor,
Yine aklımda sensin,
Yine odama sığınıp,
Açıyorum penceremi,
Yine içimde sesin.
Dalgayla sesin geliyor,
Deniz ile birliktesin
Sıcak nefesin geliyor.
Bir fısıltı duyuyorum,
Engin denizin sesinde,
Sanki senin hazin sesin,
Dalgaların nağmesinde,
Değiyor bu an yüzüme.
Senin o ılık nefesin,
Diyorsun ki: “Canın bacım,
Neden düşüncelisin?”
Diyorum ki: “Bacın kurban,
Ne iyi ettin, geldin sen.”
Gülümseyip bakıyorsun,
Sessiz, sakince gözüme.

Gülüşlerini gördükçe,
Dönüyorum ben özüme.

Arzularım umman umman,
Hayallerin kervanında.
Keşke şimdi bir an olsun,
Sen de olsaydın yanımda.
Gel tutuşalım el ele,
Gel gidelim köyümüze.
Ne olur ki, güzel bacım,
Bir kere de sen gel bize.

Gel, hazin akşam olmuş,
Yine yamaçlar karalmış.
Bak, biz evimizdeyiz,
Anam da sofrayı salmış.
Toplanmışız hep bir yere,
Ömrümüzün hoş anıdır.
Babamın şirin balası,
Anamın narin balası…
Hatırla, çocukluk vakti,
Damın başında üşürdük
“Bu benimdir, bu da senin”,
Yıldızları bölüşürdük.
Ne çok severdim gökleri,
Uçmak isterdim oraya,
Uçmak beyaz bulutlara,
Söylerdim: “Keşke ben de,
Ulaşsaydım umutlara,
Ulaşsaydım yıldızlara...”
Sen Söylerdin: Güzel bacım,
Gel, öyle deme ne olur,

Birden uçan daireler,
Gelip seni de götürür...”

İtirafımdır, doğrusu,
Korkuyordum bu sözlerden,
Yüreğimdeyse gizlice,
Arzuluyordum göğü ben.
Gel, benim mihriban bacım.
Gel tutayım ellerinden,
Bırakmayım hiç seni ben.
Gel, sarılayım boynuna,
Gel, öpeyim gözlerinden.
Çünkü bir zamanlar sen de,
Tutup kucaklardın beni,
Diyordun: “İstemiyorum,
Meşhur iş adamı olsan,
Herkes tanıyacak seni...”
Ben de diyordum: Ay bacım
Başka sözün yok mu senin.
Söyle neyime gerektir,
Bilinip tanınmak benim?
Yıllar uçup gitti bacım,
Ömür geçip gitti bacım.
Bir iş adamı da olduk,
Üç beş şiir üç beş yazı…
Çokları tanıdı bizi.
Ama sensiz yaşadık,
Ne yazık, bu ömrümüzü.
Şimdi benim kederimi
Kim hissede, kimler bile
Babam sendin, anam da sen,
O güzel varlığın ile…

Derdime yanar yer idin.
Huzurla uyu mezarda,

Ey anamın yadigârı.
Babamın olanca varı
Nişanesiz giden güzel*
Ey ömrümün ilkbaharı.
Dualarım seninledir,
Benim tükenmeyen acım,
Adına ihsan veriyorum,
Hakk’ın yüce dergâhına,
Kabule gönderiyorum.
Huzurla uyu, can bacım.
Mezarın nurlarla dolsun!
Hüküm Allah’ın hükmüdür!
Uyu, yerin cennet olsun!
Uyu, yerin cennet olsun!

* Nişanesiz gitmek: Geride bir evlat bırakmadan bu dünyadan
göçmek.