Nasıl Çekeyim Bu Derdi

Puslu gözlerle bakamam,
Türk’ümün gamlı gözüne.
Gafil gelen ölümlerin,
Körpe körpe gül yüzüne.

Yüreğimin gam sesini,
Arşa çeker gecem, Allah.
Çekilecek bir dert değil,
Ben çekeyim, nice Allah?
Sonu olmayan bu yolun,
Dönüşü var, döngesi var.
O geceden haber versin,
Açılsın nurlu sabahlar.
Ölüm yansıyan gözlerde,
Bir de hayat hevesi var.
Acı ölümler içinde,
Şirin ümit nefesi var.
Çekilmez derdin, ağrının,
Azabında kul olmuşum.
Ben yaralı gönüllerle,
Yanıp yanıp kül olmuşum.