Nahçıvanım

Nahçıvan’ım

Ulu Şark’ın, Han kapısı, Ashab-ı Kehf mağrasında,
Şah bakışlı Nahçıvanım! Uyur, kutsal, pak niyetin.
Alpler, erenler bağısın, Tarihine şandır senin,
Gül nakışlı Nahçıvanım! Mümine Hatun gayretin.

Hasretle çağlayan Aras, Mercan kaşlı Batabat’ın,
“Ayrılığın” nişanesi... Zorbulak’ın, Badamlı’n var,
Yürek yakar kardeşinin, Dağın taşın gül, çiçektir,
Muğama koşulan sesi… Sinende kaynar bulaklar.

Koynundaki minareler, Mirze Celil’in yurdusun,
Tarihinden haber verir. Hüseyn Cavid’in ocağı...
Sen bir cennet diyarısın, Haydar Ata dehasının,
Her köşen bir mucizedir. Mukaddes ana kucağı!

Elince’yle Haçadağ’ın, Tarih boyunca Türklerin
Kadim çağların zemisi. Mertlik destanı, Nahçıvan!
Gemikaya’dadır hele, Senin gurur kaynağındır,
Hazreti Nuh’un gemisi... Şah damarın, Azerbaycan...

Ebediyen yaşa, var ol,
Ey Nahçıvan, ulu vatan!