Kızım Laçın’a

Açılan her seherimde,
Şafak vakti doğan kızım.
Bu anasız şehirimde,
Ey benim ana avazım.
Gönül mülküm, sarayım,
Yüreğimin sevinci,
Sesim, sedam, harayım.
Bazen anam olursun,
Anam gibi can dersin,
Bazen bacım olursun,
Nasihatler verirsin.
Bazen aziz dost gibi,
Teselli gönderirsin.
Bir anda da dönersin
Bir minicik kıza sen.
Dudağını büzerek,
Anneye de küsersin.

Gözlerimin nurusun,
Yüreği nurlu kızım.
Hem isyankâr meleğim,
Hem de gururlu kızım.
Sen hele gözlerimde,
Benim minik kızımsın.
Turacım, kekliğimsin,
Hem kınalı kuzumsun.
Soframın bereketi,
Evimin bezeğisin.
Gönlümün gül goncası,

Ömrümün çiçeğisin.
Aldığım nefes gibi,
Anneye gereksin sen.
Her zaman dayanağım,
Göğsümde yüreksin sen.
Yaşam gücümsün benim,
İki gözümsün benim.
Bazen öyle sanırım,
Canım, özümsün benim.
Ay kızım, yüreğinden
Sevgi eksik olmasın.
Gözlerine, kalbine,
Asla keder dolmasın.
Talihimin gülen yüzü,
Ömrüme giden yolum.
Göğümün baht yıldızı,
Sensin kanadım, kolum.
Sen benim şaheserim,
Sen analı gülümsün.
Saf arzum, dileklerim,
Sen sunalı gölümsün.
Sen dünyamın merkezi,
Şiirimsin, sözümsün.
Hakk’a bakan gözümsün,
Dünyan bensiz olmasın.
Dünyam sensiz olmasın...