Boşuna Ümitler Vermeyin

Ne olur boşuna ümit vermeyin,
Işıksız ümitler sararıp solar.
Nihayeti olur, belki bir ömrün,
Belki nice ömür, kem, yarım kalır.
Oynamayın bahtın saf nakışıyla,
Solmasın ümidin yeşeren yeri.
Belki de bir ömrün aldanışıyla
Başlıyor talihin acı yelleri.
“Yok”, deyin hayatın sert bakışına,
Arayın, her zaman hoş anlarını.
Kapılmayın selin, gür akışına,
Derin, bu dünyanın şirin barını.
Sadakat, itibar, güven arayın,
Bahşedilen ömrü yele vermeyin.
İyilik tohumun, öyle serpin ki,
Daha yazgınızda, kemlik görmeyin.
Huramanım, Hakk’ın yolcusuyum ben,
Hak olandan taviz vermeyin asla...
Gönül bağınızda güller besleyin,
Özgenin bağından dermeyin asla...