Allah’ın Mucizesi

Yaşanmış, acı bir gerçek…

Azrail’in pençesinde
Çırpınıyordu bir yürek.
Duruyordu penceremde,
Ölüm denen acı gerçek.

Dört bir yanda çaresizler,
“Sen koru Allah!” diyordu.
Belki de “son nefes”iydi,
Tüm yürekler titriyordu.

Göklere yükseliyordu,
Hakk’a yönelen dualar:
“Ya Rabb’im, sen büyüksün,
Senin nice hikmetin var!”

Dediler: “Azrail geldi,
Hasta canı aparmaya!”
El açarak başladılar
Yaradan’a yalvarmaya.

Ölümle çarpışıyordu,
Can kuşu bir kafesteydi.
Belki de son bakışıydı,
Belki de son nefesteydi…

“Helal edin!” diye diye,
Bir dergâha varıyordu.
Ancak hayat arzusuyla,
Allah’a yalvarıyordu.

Herkes şaşkınlık içinde,
İnsanlar kederde, yasta...
Gökler bile ağlıyordu:
“Ölmesin”, diye bu hasta.
Duydu bağışlayan Rabb’im,
Yalvaranların sesini.
Ve gösterdi birdenbire,
Tanrı’m mucizesini.
Tüm dualar kabul oldu,
Kabul edildi kurbanlar.
İnsanların gözlerinde,
Gülüşler, sevinçli anlar.
Tanrım sonsuz kudretini,
Gösterdi tüm insanlara.
İnsanlarsa inanmıyor,
Mucizeye, masallara...